In the Eyes of the World

22 ธันวาคม 2549 – 20 มกราคม 2550
In the Eyes of the World
โดย ลิโน เชนติ
(พิธีเปิดนิทรรศการ วันศุกร์ที่ 22 ธันวาคม 2549 เวลา 18.30 น.)

หอศิลปวิทยนิทรรศน์ แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ขอเชิญชมนิทรรศการ In the Eyes of the World ซึ่งรวบรวม จิตรกรรมสื่อประสมบนกระดาษ ที่ ศาสตราจารย์ ลิโน เชนติ พัฒนาอย่างต่อเนื่องมากว่า 20 ปี นิทรรศการนี้ curate โดย ดร.ไบรอัน เคอร์ิติน ผู้เชี่ยวชาญศิลปะตะวันตก จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พร้อมวิดีโอ สัมภาษณ์ อิทธิพล ตั้งโฉลก ผู้เชี่ยวชาญจิตรกรรมนามธรรม จากมหาวิทยาลัยศิลปากร และการบรรยายเกี่ยวกับ ฌอง ฟรองซัว เลียวตาร์ด และจิตรกรรมของ ลิโน เชนติ โดย ธเนศ วงศ์ยานนาวา จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

แม้ถูกโลกศิลปะร่วมสมัยเหมามั่วเข้าไว้ในพวก ‘ศิลปะประเพณี’, จิตรกรรมและภาพลายเส้นก็ยังคงเป็นวิถีสร้างสรรค์อันทรงพลัง. ในขณะที่งานจำพวก installation art, video, new media และ performance art กำลังแพร่พันธุ์ไม่หยุดยั้ง, จิตรกรรมร่วมสมัยชั้นดี ก็ไม่อาจถูกบดบัง ทั้งยังกล้ายืนท้าวิถีใหม่ๆ. บรรดางานชิ้นเล็กๆของ ลิโน เชนติ ในนิทรรศการ In the Eyes of the World ย่อมเป็นหลักฐานชั้นดีที่ตรึงย้ำอำนาจของจิตรกรรม. ว่ากันว่า เพียงวูบแรกที่เห็น‘งานเล็กๆ’ ของเชนติ, ฌอง-ฟรองซัว เลียวตาร์ด (Jean-Francois Lyotard) นักปรัชญาเรืองนามชาวฝรั่งเศส ก็อุทานว่า “ไม่เห็นเล็ก”.

จิตรกรรมของเชนติทุกชิ้น จำกัดขนาดคงที่ไว้เพียง 10 x 10 เซนติเมตร. เลียวตาร์ด เปรียบงานของเชนติ กับคำฝรั่งเศส ‘timbres’ ซึ่งอาจได้แปลว่า แสตมป์ แต่ก็อาจหมายถึง ภาพสะท้อนเรืองรอง หรือ เสียงก้องกังวาน. เลียวตาร์ดรจนาว่าด้วยจิตรกรรมของเชนติไว้ว่า “อัลบั้มแสตมป์ของเชนติ (album de timbres) เป็นดั่งกล่องกักท่วงทำนองกังสดาลอันบันทึกได้ริบหรี่ แต่ก็อาจรับรู้ได้ผ่าน สสารของการเห็น(visual matter).

In the Eyes of the World นำเสนอภาพแทนผัสสะละเอียดอ่อน ที่สะท้อนสะเทือนอารมณ์อันเกิดจากประสบการณ์ของศิลปินคนหนึ่ง. นัยสำคัญของ In the Eyes of the World คือช่วยให้เราตระหนักว่า สมบูรณภาพ อาจอุบัติขึ้นจากกระบวนการสร้างสรรค์ที่ ‘ตั้งใจทำ แบบไม่ตั้งใจ’. จิตรกรรมเหล่านี้ดูประหนึ่งว่าไม่ได้ผ่านการสร้างสรรค์โดยเชนติ แต่ ‘ผุด’ ขึ้นมาเอง. เชนติสามารถเผยให้เราพบภาวะที่เราเคยเชื่อว่า จับไม่ต้อง-มองไม่เห็น-ไม่เป็นภาษา.

เชนติ มุ่งมั่นสร้างงานภายใต้กรอบจำกัด ขนาด 10 x 10 เซนติเมตร, แต่กรอบจำกัดนี้ก็อาจนำให้เราเข้าใจความหลากหลายไม่รู้จบอันเกิดจากปัจเจกประสบการณ์. กรอบจำกัดนี้มีนัยเชื่อมโยงกับวิถีที่จิตรกรรมยุโรปพัฒนาเนิ่นนานมาแต่อดีต, และกรอบจำกัดนี้ ก็ชี้ให้เรารับรู้ถึงกิจวัตรที่ศิลปินบันทึกประสบการณ์ผ่านไดอารี่ภาพ. ผลของนิทรรศการ In the Eyes of the World ผลิออกจากการตรองตรึกถึงเรื่องราวสำคัญที่ทัศนศิลป์ต้องเผชิญ. นั่นคือ ‘ร่องรอยของเวลาและประสบการณ์’, ‘การถ่ายเทเวลาและประสบการณ์ส่วนตัวลงสู่ภาษาภาพที่ผู้อื่นอาจรับรู้ได้’ และ ‘สัมพัทธภาพระหว่างภาษาภาพกับภาษาในรูปลักษณ์อื่น’. ผู้ชมจึงควรใส่ใจชื่อของจิตรกรรมของเชนติ เช่น ‘Phenomenology of Rotunda’ ‘Valentin’s Signature’ หรือ ‘Pour Cyril Collard’.

เมื่อเปรียบกับจิตรกรรมของศิลปินรุ่นเดียวกัน, งานของเชนติย่อมมีบุคลิกเงียบขรึมครุ่นคิด กลั่นจากจิตที่ขบใคร่ครวญถามซ้ำว่า จะวางตนอย่างไรดี ต่อสิ่งที่เลียวตาร์ดเรียกว่า ‘สสารของการเห็น’.

ไบรอัน เคอร์ติน/ เถกิง พัฒโนภาษ

___________________________________________________________________________________________________

พิธีเปิดนิทรรศการ

___________________________________________________________________________________________________

บรรยายนิทรรศการ

___________________________________________________________________________________________________

Print Friendly