I’ve come a long way และ Trading Craft

29 มิถุนายน – 21 กรกฎาคม 2550
I’ve come a long way
โดย โดมินิค เรดเฟิร์น

โดมินิค เรดเฟิร์น ศิลปินชาวออสเตรเลีย กับนิทรรศการเดี่ยวล่าสุด I’ve come a long way ณ หอศิลปะวิทยนิทรรศน์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ที่ซึ่งเขาได้จะแสดงผลงานจัดวางขนาดใหญ่ ซึ่งรวมเอาสถานที่ที่แตกต่างอย่างสุดขั้วถึงสองแห่งไว้ด้วยกัน ระหว่างลักษณะที่โดนเด่นรุนแรงของทิวทัศน์ในประเทศออสเตรเลีย กับพลังแบบกรุงเทพฯ ณ ตลาดนัดจตุจักร ผลงานครั้งนี้แสดงถึงจุดๆ หนึ่ง และห้วงเวลาที่หยุดนิ่ง ที่จะหลอมรวมที่สองแห่งเป็นหนึ่งเดียว ซึ่งโดมินิคมีความสนใจในศิลปะแสดงและรวมเอาไว้ในผลงานของเขามาตั้งแต่ปี 2001 ซึ่งเขามักเล่าถึงตัวเองและพื้นที่ส่วนตัว อาทิ รถยนต์ของเขา หรือห้องครัว และสำหรับนิทรรศการครั้งนี้ คืองานจัดวางครั้งแรก ซึ่งเขาสร้างสรรค์ผลงานที่เปลี่ยนธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมเมืองให้กลายเป็นพื้นที่ทางจิตวิทยา ซึ่งเขาได้ใส่ความป็นตัวตน และเปลี่ยนพื้นที่ลวงให้เป็นจริงขึ้นมา

เกี่ยวกับศิลปิน: โดมินิค เรดเฟิร์น
โดมินิค เรดเฟิร์น คือศิลปินและนักวิชาการศิลปะชาวออสเตรเลีย เมืองเมลเบิร์น โดยเขาสอนมีเดียอาร์ตอยู่ที่ มหาวิทยาลัย RMIT มาเป็นเวลากว่า 10 ปี โดมินิคมักทำงานศิลปะด้านศิลปะแสดงและงานจัดวาง โดยรวมเอาเทคนิคผสานกับภาษาภาพและวัฒนธรรมร่วมสมัย มาเป็นจุดเด่นในการทำงาน ผลงานของเขาจึงแสดงออกและใช้ความขบขันและความหลากหลายในการสะท้อนตัวตนออกมา เพื่อแสดงออกถึงผลกระทบของสื่อโทรทัศน์ ตลอดเวลาการทำงานศิลปะ โดมินิค ได้รับเชิญให้แสดงงานในหลายแห่ง เช่น พิพิธภัณฑ์ศิลปะร่วมสมัยแห่งซิดนีย์, สถาบันศิลปะชิคาโก สหรัฐอเมริกา, Museum of New Art ดีทรอยท์ และ Art in General เมืองนิวยอร์ก นอกจากนี้ ยังแสดงในเยอรมนี อังกฤษ เกาหลี และญี่ปุ่นอีกด้วย

9 มิถุนายน – 21 กรกฎาคม 2550
Trading Craft: นิทรรศการศิลปะแสดงของภัณฑารักษ์
โดย ไครุดดิน โฮรี
pic_0120

สถาบันศิลปะร่วมสมัยสิงคโปร์ (ICA) แห่งสถาบันศิลปะลาซาล ร่วมกับหอศิลปวิทยนิทรรศน์ ภูมิใจเสนอ Trading Craft นิทรรศการศิลปะแสดงของภัณฑารักษ์ โดยไครุดดิน โฮรี ณ หอศิลปวิทยนิทรรศน์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยภายในงาน ศิลปินได้เชิญเหล่าภัณฑารักษ์ ได้แก่ Thomas Berghuis, Adeline Ooi, Mikke Susanto, Wong Hoy Cheong และจุมพล อภิสุข

คำถามต่างๆ นานา ที่ว่า ภัณฑารักษ์คืออะไร หน้าที่ของภัณฑารักษ์เป็นอย่างไร ใครต้องการเป็นภัณฑารักษ์บ้างในภูมิภาคเอเชีย และอะไรคือเหตุผลที่ทำให้ต้องมีภัณฑารักษ์ ได้นำไปสู่ข้อเท็จจริงว่า ศิลปะร่วมสมัยเป็นเรื่องของความเข้าใจในวงจำกัด โดยเฉพาะอย่างยิ่งในภูมิภาคเอเชีย ฉะนั้น การจัดนิทรรศการศิลปะจึงมักเป็นการนำเสนอบทบาทของการรวบรวม และนำเสนอผลงานศิลปะและศิลปินในสังคมและวัฒนธรรมหนึ่งๆ เท่านั้น โดยในขณะที่ความพยายามในการสร้างชื่อเสียงได้แผ่ขยายไปสู่สากลมากขึ้น เรื่อยๆ

ท่ามกลางความไม่แน่นอนและมั่นคงในตำแหน่งทางอาชีพและหน้าที่การงานของ ผู้คนในวัฒนธรรมร่วมสมัยในภูมิภาคเอเชีย คำถามที่เกิดขึ้น ก็คือ ความสัมพันธ์เหล่านี้จะได้รับการอรรถาธิบายอย่างไร และใครจะเป็นผู้ทำหน้าที่นั้น โดยในช่วงทศวรรษที่ 90 เป็นต้นมา บทบาทของภัณฑารักษ์ได้เปลี่ยนจากการจัดการและบริหาร ไปสู่การกำหนดอัตลักษ์ในงานนิทรรศการ ซึ่งมีการใช้รูปแบบเฉพาะหรือประหนึ่งเป็นลายเซ็นของตน อันนำไปสู่การกำหนดหน้าที่และกลวิธีการจัดการศิลปะ ด้วยเหตุนี้ กรอบความคิดของนิทรรศการ Trading Craft จึงนำเสนอการทดสอบการเปลี่ยนรูปในบทบาทของภัณฑารักษ์ และในกรณีของภูมิภาคเอเชีย คำถามและแรงผลักดันต่างๆ เหล่านี้ จึงเป็นสิ่งที่ศิลปินจะต้องข้ามผ่านไปให้ได้

นิทรรศการนี้ คัดสรรโดย จูน แย็บ รองผู้อำนวยการสถาบันศิลปะประเทศสิงคโปร์ (ICA) อันเป็นนิทรรศการศิลปะแสดงของภัณฑารักษ์ โดยไครุดดิน โฮรี ที่จะนำเสนอความหมาย หน้าที่ รวมไปถึงพิจารณาบทบาทของภัณฑารักษ์ และมุ่งเน้นไปที่การเปลี่ยนแปลง ตลอดจนแรงกดดันภายใต้การทำงานอย่างใกล้ชิดระหว่างศิลปินและภัณฑารักษ์ใน บริบทของภูมิภาคเอเชีย นิทรรศการนี้ได้เชิญภัณฑารักษ์ชาวเอเชียที่มีชื่อเสียง 5 ท่าน มาแสดงบทบาทใหม่ โดยเขาและเธอได้รับอิสระในการทำงานศิลปะแสดงร่วมกับผู้ชมในงานเปิดนิทรรศการ

Trading Craft ได้รับการสนับสนุนหลักจากสถาบันศิลปะประเทศสิงคโปร์ (ICA) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของรูปแบบงานวิจัยด้านภัณฑารักษ์ของสถาบัน ซึ่งแต่ละกิจกรรมจะเป็นเสมือนงานทดลงโครงสร้างพื้นฐาน และสถาบันจะนำความรู้เพื่อส่งเสริมการสร้างสรรค์งานศิลปะของศิลปินต่อไป โดยในส่วนของการแสดงในกรุงเทพฯ ได้รับการสนับสนุนและความร่วมมือจากหอศิลปวิทยนิทรรศน์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พื้นที่ทางศิลปะร่วมสมัยที่เปิดโอกาสให้ศิลปินจากไทยและเทศ ได้นำเสนอผลงานที่แปลกใหม่ เพื่อพัฒนาศิลปะในประเทศไทย

เกี่ยวกับศิลปิน: ไครุดดิน โฮรี

ไครุดดิน เกิดเมื่อพ.ศ. 2517 ประเทศสิงคโปร์ จบการศึกษาปริญญาโทด้านศิลปะจากสถาบันศิลปะลาซาล ประเทศสิงคโปร์ เมื่อปี 2549 เขาได้ทดลองและนำเสนอผลงานผ่านสื่อศิลปะในรูปแบบ และสาขาที่หลากหลาย อาทิ การแสดง จิตรกรรม ประติมากรรม งานศิลปะจัดวาง และศิลปะแสดง นอกจากนี้ยังเป็นผู้อำนวยการ Wunderpark เทศกาลศิลปะที่สนับสนุนศิลปินรุ่นใหม่ รวมไปถึงเป็นที่ปรึกษาระดับภูมิภาคให้กับเทศกาลศิลปะแสดงแห่งเอเชีย หรือที่เรียกว่า เอเชียโทเปีย ครั้งที่ 7 เมื่อปีพ.ศ. 2548 อีกด้วย

ไครุดดิน ได้รับเชิญให้แสดงงานในประเทศสิงคโปร์ และทั่วภูมิภาคเอเชีย อาทิ Fusion Strength ’03 นิทรรศการกลุ่มของศิลปินด้านศิลปะแสดง ที่จัดโดยกลุ่ม Artist Village ณ ประเทศอินโดนีเชีย รวมไปถึงนิทรรศการคู่ ที่จัดแสดง ณ อุโมงค์ในศูนย์การค้าเอสพลานาด ประเทศสิงคโปร์ ภายใต้ชื่อ Labilabu และอีกนิทรรศการคือ Badang ณ The Substation ประเทศสิงคโปร์ โดยแสดงคู่กับ อาหมัด อาบู ศิลปินชาวมาเลย์-สิงคโปร์ และอีกสองผลงานล่าสุดในปี 2549 ที่ผ่านมาคือ ได้รับเชิญให้แสดงในนิทรรศการ The Second Dance Song: New Contemporaries ณ สถาบันศิลปะร่วมสมัย ประเทศสิงคโปร์ (ICA) และนิทรรศการเดี่ยว I Want my F-16 ที่จัดแสดง ณ Warong M Nasir

สำหรับผลงานในฐานะภัณฑารักษ์ ไครุดดิน โฮรีได้จัดนิทรรศการศิลปะมามากมาย อาทิ Berita Herian นิทรรศการที่นำเสนอ 9 ศิลปินมาเลย์-สิงคโปร์ และร่วมจัดกับภัณฑารักษ์ชาวไทย ธนาวิ โชติประดิษฐ์ ในนิทรรศการ One On Other ณ อะเบ้าท์สตูดิโอ/อะเบ้าท์คาเฟ่ และล่าสุดได้จัดงาน Open Sea ในปีที่ผ่านมา นำเสนอผลงานศิลปินรุ่นใหม่ ณ The Substation และได้มาจัดแสดงอีกครั้ง ณ Gallery Ver ในกรุงเทพฯ

___________________________________________________________________________________________________

พิธีเปิดนิทรรศการ

___________________________________________________________________________________________________

___________________________________________________________________________________________________

บรรยายนิทรรศการ

___________________________________________________________________________________________________

Print Friendly