Elegy to the Painting

10 มกราคม – 11 กุมภาพันธ์ 2549
Elegy to the Painting
โดย นิติ วัตุยา


ไม่ใช่แนวความคิด

ผมอยาก
วาดรูปให้เหมือนกับมนุษย์คนแรก
ที่ลากเส้นบนผนังถ้ำ
จารึกความประทับใจในสิ่งที่พบเห็น
จารึกไว้โดยไม่มีจุดมุ่งหมาย
เพียงรู้สึกพอใจ และเป็นสุข

มนุษย์สร้างเงื่อนไขขึ้นมามากมายในปัจจุบัน
ทุกอย่างจึงล้วนกลายเป็นปัญหา
การทำงานศิลปะกลายเป็นปัญหาสำหรับศิลปิน
การยอมรับแบบอย่าง
การหลีกหนีแบบอย่าง
ล้วนเป็นความบีบคั้น
ในยุคแห่งข้อมูลข่าวสาร
ทำอย่างไรศิลปินจะมีอิสระได้

ผมอยาก
วาดภาพเพื่อความพอใจ
และเป็นสุข
ไม่มีและไม่กำหนดแนวคิด
เพราะแนวคิดจะบังคับให้เราเดินตาม
ผมจะไม่เดินตามใครอีกแล้ว
แม้แต่ตัวเอง

เมื่อเงื่อนปมถูกแก้ ถูกคลี่คลายแล้ว
เราก็ไม่เรียกว่าเงื่อนปมอีกต่อไป
เมื่อแนวคิดถูกคิดแล้ว
เราก็ไม่เรียกว่าแนวคิดอีกต่อไป
และถ้าเราปล่อยให้ทุกสิ่งเป็นอิสระ
ไม่สร้างเงื่อนปม ไม่ก่อแนวคิดอีก
เราก็ไม่ต้องตั้งชื่อ
ไม่ต้องเรียกมันว่าอะไรอีก

จุดมุ่งหมายของนักบวช
คือการละวาง
เพื่อการบรรลุสัจธรรม
จุดมุ่งหมายของนักธุรกิจ
คือการกอบโกยประโยชน์
เพื่อความร่ำรวย
แต่ผมกลับเหมือนสัตว์ป่า
เหมือนอย่างสิงโต
พอใจกับการล่าเหยื่อกินไปวันๆ
ไม่มีจุดหมาย.

Print Friendly