นีโอ-ชาตินิยม

7 พฤศจิกายน – 7 ธันวาคม 2548
“นีโอ-ชาตินิยม”

ในช่วงเวลาที่โลกาภิวัตน์ของกลุ่มทุนสากลแพร่ขยายครอบงำเศรษฐกิจท้องถิ่นทั่วโลก, สงครามต่อต้านการก่อการร้ายของผู้นำสหรัฐอเมริกา, ระเบิดพลีชีพของผู้ก่อการร้ายสากลที่ระบาดไปทั่วโลก จนถึงสถานการณ์รุนแรงในสามจังหวัดภาคใต้ของไทย ที่สังเวยชีวิตผู้บริสุทธิ์ทุกวัน, ทั้งแนวทางการบริหารประเทศแบบซีอีโอ-ชาตินิยมใหม่ของนายกฯ ทักษิณ ชินวัตร และพรรคไทยรักไทยที่มีอำนาจเบ็ดเสร็จ, รวมถึงการต่อสู้แย่งชิงมวลชนระหว่างรัฐบาลตัวแทนกลุ่มทุนท้องถิ่นกับกลุ่มอนุรักษ์นิยมสถาบันกษัตริย์ไทย

จะมีช่วงเวลาใดเหมาะสมไปกว่านี้เล่า ที่เราจะมาร่วมกันตั้งสติ พินิจพิจารณา สำรวจ ตรวจสอบความคิดและความเข้าใจของเราเองที่มีต่อคำว่า “ชาตินิยม” ; อะไรคือชาตินิยม? ก่อนที่เราจะตกเป็น “เหยื่อ” เป็นนักบริโภคชาตินิยม หรือเที่ยวกล่าวหาใครต่อใครว่า “ไม่รักชาติ”

อย่างที่วสันต์ สิทธิเขตต์ หนึ่งในศิลปินผู้ร่วมแสดงกล่าวไว้

“เพราะฉะนั้นการที่เรามาตั้งสติคิดว่า ฉันไม่ขอเป็นชาตินิยมกับคุณ ถ้าชาตินิยมนั้นหมายถึงการที่จะต้องคับแคบ อคติ หรือชิงชังกับคนที่มีความเห็นแตกต่างจากตัวเอง…. แล้วเราจะอยู่ในความต่างกันได้อย่างไร สิ่งนี้แหละคือสิ่งที่พูดถึงความมีวัฒนธรรม ความมีอารยธรรม เพื่อที่มนุษย์จะพัฒนาสติปัญญามากขึ้น เพื่อที่จะให้ทุกคนมีความรู้ ไม่ใช่ให้อยู่ในความโง่เขลา แล้วจูงเขาไปสู่ผลประโยชน์ของตัวเอง โดยผู้ปกครอง”

และนี่คือความตั้งใจ ความปรารถนาดีของ นิทรรศการศิลปะการเมืองร่วมสมัย “นีโอ – ชาตินิยม” ที่ผมและเพื่อนศิลปินทั้ง ๗ อยากให้ผู้ชมได้ร่วมกันคิด แสวงหาแนวทางที่หลุดพ้นไปจากมายาคติอันคับแคบ ไม่ตกเป็นเหยื่อของผู้ฉวยโอกาส หรือเครื่องมือของผู้ใดทั้งสิ้น เพื่อสังคมของเราจะได้อยู่ร่วมกันอย่างสันติสุข

มานิต ศรีวานิชภูมิ
ผู้จัดงาน
กันยายน ๒๕๔๘

Print Friendly